Sanatın güneşli kıyısında

İlhamını Anadolu’nun kadim kültüründen alan “Güneşin Kıyısı” sergisi sanatseverlerle buluştu. Küratörlüğünü Kalyon Kültür Sanat Yönetmeni Aslı Bora’nın üstlendiği sergide; Güliz Baydemir, Mustafa Albayrak, Mümin Candaş, Necati Seydi Ferahoğlu ve Nurdan Karasu Gökçe’nin toplam 21 eseri yer alıyor. Özgün sanatsal yaklaşımları bir araya getiren sergi, yüzyıllar boyunca farklı kültürlere, inançlara ve yaşam biçimlerine ev sahipliği yapan Anadolu’nun çok katmanlı kültürel hafızasını sanat aracılığıyla görünür kılıyor.

Tarih öncesi çağlardan bu yana ‘güneş’; Anadolu’da yalnızca doğal bir unsur değil; tarımsal üretimden mimariye, gündelik yaşamdan kültürel belleğe kadar yaşamın birçok alanını şekillendiren bir konumda oldu. “Güneşin Kıyısı” sergisi de ışığın anlara, anıların ise ortak bir kültürel hafızaya dönüştüğü bu coğrafyayı farklı sanatçıların yorumlarıyla yeniden ele alıyor. Güneşin coğrafya ile kesişimi ve binlerce yıllık kültürel birikimle kurduğu ilişki, serginin düşünsel eksenini teşkil ediyor. İstanbul’un sokakları, Çanakkale’nin kıyıları, Trabzon’un yamaçları, Anadolu’nun kırları ve antik kentlerin taşları birbirinden farklı manzaralar sunsalar da aynı güneşin farklı yansımalarını barındırıyor.

Doğayla kadim bağ

Beş sanatçının eserlerinde yer bulan Anadolu’nun birbirinden uzak coğrafyalarındaki insanlar, manzaralar, yerleşimler ve gündelik yaşam sahneleri, Anadolu’ya tek bir pencereden değil, çoğul bir perspektiften yaklaşma, bu mekânlar arasında yüzyıllardır dolaşan ışığın sürekliliğini hissetme imkânı sunuyor. Sergi, geçmiş ile bugün arasında bir karşılaştırma yapmak yerine, bu coğrafyada yaşamaya devam eden ortak duygulara ve deneyimlere odaklanırken farklı kentler ve yaşam biçimleri arasında sessizce dolaşan bu bağı resmin alanında yeniden düşünür ve görünür kılıyor. Sergi, 30 Eylül’e kadar ziyarete açık.

‘Sürekliliği görünür kılıyor’

Serginin küratörü Aslı Bora, “Güneşin Kıyısı”nı anlatırken “Farklı coğrafyaların kendi hafızalarını, yaşam biçimlerini ve manzaralarını ortak bir ışık düşüncesi etrafında buluşturuyor. Aynı güneşin yüzyıllardır dokunduğu kentler, kıyılar, dağlar ve yerleşimler, her sanatçının resminde kendine özgü bir anlatıya dönüşüyor. Sergi, bu farklılıkları tek bir bakışta birleştirmek yerine, aralarındaki görünmez sürekliliği görünür kılmayı amaçlıyor. Bir araya gelen eserler, ışığın coğrafyayla kurduğu ilişkinin kültürel belleği nasıl taşıdığına ve yaşamın farklı yüzeylerinde nasıl yeniden anlam kazandığına dair ortak bir düşünme alanı açıyor” diyor.